در حال حاضر، بهترین کاندید دانشمندان برای بزرگترین ابرخوشه شناخته شده در کیهان، دیوار بزرگ هرکول-کرونا بوریالیس است.

در سال 2013، یک تیم تحقیقاتی به رهبری ایستوان هوروات از دانشگاه ملی خدمات عمومی مجارستان، دیوار بزرگ هرکول-کرونا بوریالیس را در هفتمین سمپوزیوم انفجار پرتو گاما هانتسویل اعلام کرد.

دانشمندان در حال مطالعه پدیده‌های کیهانی کوتاهی به نام انفجارهای پرتو گاما بودند که به عقیده اخترشناسان از ابرنواخترها یا ستارگان عظیمی که در پایان عمر خود منفجر می‌شوند، می‌آیند. تصور می‌شود که فوران‌های پرتو گاما نشانه خوبی از مکان توده‌های عظیم مواد در کیهان هستند، زیرا ستاره‌های بزرگ تمایل دارند در محله‌های متراکم‌تر تجمع کنند. هوروات و همکارانش پرتوهای گاما را پیدا کردند که در فاصله 10 میلیارد سال نوری از ما در جهت صورت فلکی هرکول و تاج بوریالیس متمرکز شده بودند.

اما این یک معما است که چگونه ساختار بزرگ به وجود آمده است. به گفته هوروات، به نظر می رسد که این ساختار با یک اصل کیهان شناسی یا چگونگی شکل گیری و تکامل جهان مخالف است. اصل مورد بحث این است که وقتی ماده در مقیاس کافی بزرگ دیده می شود باید یکنواخت باشد، اما خوشه یکنواخت نیست.

منبع:
https://www.space.com/33553-biggest-thing-universe.html